روایت رزمنده خراسان جنوبی از لحظه ای که «یا امام رضا(ع)» نجاتش داد

سهراب بی خویش، رزمنده دفاع مقدس در خراسان جنوبی ، در گفت وگو با ایکنا از خراسان جنوبی گفت: سال های دفاع مقدس برای بسیاری از رزمندگان، تنها خاطره ای از حضور در جبهه ها نیست؛ بخشی از زندگی آنان است که با لحظه های سخت، دلهره حملات دشمن، شهادت همرزمان و در عین حال خاطراتی از ایستادگی و همدلی گره خورده است. وی افزود: تجربه دفاع مقدس تنها به سال های حضور در جبهه محدود نمی شود و روحیه تلاش و مسئولیت پذیری آن دوران می تواند در عرصه های مختلف زندگی ادامه پیدا کند.

سهراب بی خویش، رزمنده دفاع مقدس در خراسان جنوبی، در گفت وگو با ایکنا از خراسان جنوبی گفت: سال های دفاع مقدس برای بسیاری از رزمندگان، تنها خاطره ای از حضور در جبهه ها نیست؛ بخشی از زندگی آنان است که با لحظه های سخت، دلهره حملات دشمن، شهادت همرزمان و در عین حال خاطراتی از ایستادگی و همدلی گره خورده است.

وی افزود: تجربه دفاع مقدس تنها به سال های حضور در جبهه محدود نمی شود و روحیه تلاش و مسئولیت پذیری آن دوران می تواند در عرصه های مختلف زندگی ادامه پیدا کند.

بی خویش با اشاره به حضور خود در جبهه های غرب کشور اظهار کرد: سال 1362 در لشکر 55 توپخانه اصفهان، تیپ 40 سراب و گردان قدس 1919 حضور داشتم و مدتی را در مناطق قصرشیرین و سرپل ذهاب گذراندم.

وی ادامه داد: پس از مدتی به منطقه سومار رفتیم؛ منطقه ای که در مقابل مندلی عراق قرار داشت. نیروها در ارتفاعات مختلف از جمله تپه انگشتی و تپه تخمینی مستقر بودند و هر نیرو سنگر و موضع مشخصی داشت.

بی خویش با بیان اینکه حمله جنگنده های دشمن در آن منطقه هر لحظه امکان داشت، افزود: هواپیماهای دشمن به ویژه میگ ها، منطقه را هدف قرار می دادند و نیروها باید همواره آماده حمله هوایی بودند.

این رزمنده دوران دفاع مقدس یکی از خاطرات ماندگار خود از منطقه سومار را مربوط به حمله جنگنده های دشمن دانست و گفت: یک روز در مسیر بودیم که ناگهان صدای شلیک پدافند هوایی بلند شد. با شنیدن این صدا، خودمان را به میان دو تپه رساندیم تا از حمله در امان بمانیم.

وی افزود: هواپیماهای دشمن راکت های خود را شلیک کردند و راکت ها در دو طرف تپه ها فرود آمدند. در آن لحظات دود و ترکش همه جا را فرا گرفته بود و یکی از راکت ها نیز در مسیر ما اصابت کرد.

بی خویش ادامه داد: در آن لحظه فقط گفتم «یا امام رضا(ع)» و بعد از اینکه از آن حادثه جان سالم به در بردم، این اتفاق را لطف امام رضا(ع) می دانم و برایم مانند یک معجزه بود.

وی با اشاره به تأثیر خاطرات دوران جنگ بر زندگی اش گفت: با فرا رسیدن هفته دفاع مقدس و یادآوری خاطرات رزمندگان و همرزمان شهید، اشک از چشمانم جاری می شود. بسیاری از دوستان و همرزمان ما در آن دوران به شهادت رسیدند و یاد آنها همچنان زنده است.

بی خویش دوران دفاع مقدس را یکی از بهترین دوره های زندگی خود دانست و اظهار کرد: با وجود همه سختی ها، جنگ و دفاع از کشور برای من دوران ارزشمندی بود و رزمندگان با تمام توان برای حفظ ایران تلاش کردند.

وی همچنین به فعالیت های خود در پشت جبهه اشاره کرد و گفت: در کنار حضور در جبهه، در فعالیت های دانشگاهی و علمی نیز مشارکت داشتم و همراه با رؤسای دانشگاه ها و دیگر افراد، برای توسعه دانشگاه ها و پیشرفت علمی منطقه تلاش می کردیم.

این فعال دانشگاهی از مرحوم سیدعبدالله علوی، آیت الله شیخ هادی فقهی و آیت الله سیدعلیرضا عبادی به عنوان برخی از شخصیت هایی که در این مسیر با آنان ارتباط و همکاری داشته است، یاد کرد.

وی با اشاره به علاقه خود و دیگر فعالان به بیرجند و خراسان جنوبی بیان کرد: این علاقه باعث شد برای توسعه استان شبانه روزی تلاش کنیم. همان گونه که در دوران دفاع مقدس برای دفاع از کشور ایستادیم، امروز نیز باید برای آبادانی و پیشرفت خراسان جنوبی تلاش کنیم.

بی خویش که نماینده انجمن بیرجندی های مقیم تهران و بازنشسته دانشگاه آزاد اسلامی بیرجند است، خراسان جنوبی را دارای ظرفیت های قابل توجهی برای توسعه دانست و بر ضرورت تداوم تلاش ها برای پیشرفت منطقه تأکید کرد.

انتهای پیام

نظرات

captcha